Sava Šumanović (1896–1942), jedan od najznačajnijih srpskih i jugoslovenskih slikara XX veka.
Rođen je u Vinkovcima, u imućnoj srpskoj porodici, ali je detinjstvo i mladost proveo u Šidu. Školovao se u Zemunu i Zagrebu, a ka-snije je živeo u Parizu.
Tokom dvadesetih i tridesetih godina stvorio je dela po kojima će ostati upamćen. Njegove slike Pariza, aktovi, pejzaži i scene iz Srema spojile su moderne evropske uticaje i lični, prepoznatljiv izraz.
Mučen duševnim problemima i sve težim napadima bolesti, vratio se u Jugoslaviju početkom tridesetih godina. Nakon lečenja, živeo je povučeno u Šidu, stvarajući veliki broj dela. Godine 1939. ponovo se predstavio publici velikom izložbom u Beogradu, povodom koje je napisao i autobiografske zapise.
Tokom ustaškog terora, uhapšen je u avgustu 1942. godine i nedugo zatim streljan u Sremskoj Mitrovici.
Iza sebe je ostavio monumentalni opus, danas najvećim delom sačuvan u Galeriji slika „Sava Šumanović“ u Šidu, nastaloj zahvaljujući zaveštanju njegove majke Perside.
